« December 2008 | Main | February 2009 »
Archives: January 2009
They can either be eliminated, or we can learn to live together with them. There are no other options.
Te zeer bezig met vanalles om te schrijven. Te zeer shocked met wat er op dit eigenste moment gebeurt in Gaza.
Lees dit en begrijp dat alles wat ginds gebeurt fout is.
Op welke manier ook.
Ik heb geen waarheid in pacht, maar heb wel 2 jaar ervaring met leven in Israel en ben zelf 2 maal in Gaza geraakt -ondanks een embargo op journalisten destijds-
Te weinig woorden.
Posted on January 14, 2009
Digg this | 
Add to Delicious | Technorati reactions | Permalink | 
Comments (0)
Ontdekking van de dag
The L Word, waar zoveel dames reikhalzend naar uitkeken (en met hen, vele mannen met fantasietjes), is vandaag van start gegaan met zijn laatste (halve) seizoen.
In de States wel te verstaan.
En dat brengt enige wrevel mee voor ons, de 'rest of the world'. In principe dienen wij geduldig te wachten tot een VT4 of alike het hier op de kabel brengt.
Edoch, eenieder weet dat geeks niet wachten en oplossingen zoeken.
Dit jaar komt de oplossing geheel onverwacht van Showtime zelf.
Jip, u kan nu al de eerste aflevering bekijken. En wel hier, via de iTunes Podcast
Gratis en legaal!
Weliswaar werden de scheldwoorden geweerd (en dat blijken er wel een pak...)
Enjoy!
via mijn allerliefste liefje (die elke dag meer geeky blijkt te zijn ;P )
Posted on January 18, 2009
Digg this | Add to Delicious | Technorati reactions | Permalink | Comments (2)
Gaza in 2 days
In 2004 ging ik 2 dagen naar Gaza. Er binnengeraken was voor ons allesbehalve evident. Een spookachtige tunnel waar uit luidsprekers Israelische soldaten in het Hebreeuws schreeuwden. Wat ik daarna zag sloeg werkelijk alles. En toch, steeds weer die hoop. En het overleven...
Posted on January 18, 2009
Digg this | Add to Delicious | Technorati reactions | Permalink | Comments (0)
Nothing is original
Posted on January 19, 2009
Digg this | Add to Delicious | Technorati reactions | Permalink | Comments (1)
Greenmachine: beste smoothie ever
Mijn liefst lief doet het nu al 3 maand zonder.
Sigaretten wel te verstaan.
En bijgevolg krijgt ze af en toe es een lieve motivator/beloning.
De smoothiemachine was er zo een, en wellicht een van de beste aankopen in ons huishouden.
Je ramt er alle fruit in die je thuis liggen hebt, mixt, voegt er wat ijsblokjes bij, en voila. Een maaltijd in een glas.
Onze favoriet vonden we in New York, van Naked.
Greenmachine ziet er niet uit: groene smurrie. En in Naked's woorden: "It looks intimidating, but don't judge a juice by it's color. It actually tastes great. So go for it, and let the pink and orangesmoothie drinkers of the world cower at your juice prowess.
De ingrediënten staan gewoon op het doosje en delen we graag:
2 3/4 appel
1/2 banaan
1/3 kiwi
1/3 mango
stukje ananas
1300mg spirulina
400mg chlorella
100mg broccoli
100mg spinazie
50mg blauw groene algen
50mg look
75mg barley grass
50mg ginger
50mg peterselie
Eerlijkheidshalve toegeven: de chorella vonden we nog niet, de algen doen we er zelf niet in, en de look en het barley grass evenmin. Ginger als we er hebben.
En zelfs zonder die dingen is het resultaat schitterend.
We vermenigvuldigen de hoeveelheden zeker maal 3 om de smoothiemachine helemaal vol te proppen en des te meer genieten te hebben.
Uw portie groenten van de dag heeft u ineens ook binnen.
Op zoek naar nog andere smoothies? Op de website van Naked vind je alvast enkele ideetjes.
Posted on January 25, 2009
Digg this | Add to Delicious | Technorati reactions | Permalink | Comments (4)
De perfecte setup
Trouwe lezers lazen mijn enthousiasme al over mijn kleine macbook.
Dat enthousiasme is enkel vergroot na de aankoop van het 24inch scherm.
Randy Pausch sprak in zijn befaamde speech al over een tweede beeldscherm. En hoewel ik dat al had, werd het me nooit zo duidelijk als nu: je werkt er beter en gestructureerder mee.
Belangrijkste motivatie om de aankoop te verantwoorden waren: de 13inch is perfect op locatie maar om thuis te werken is een groot scherm echt wel handig. Ik merkte dit lang geleden al op met mijn 12inch. Toen waren de grafische processoren van de laptops echter niet optimaal, en de 12 inch kon de 1920*1200 px van het 2de beeldscherm niet optimaal benutten, waardoor ik thuis op een macmini werkte, en op locatie op de 12inch. Qua syncen was dit allesbehalve.
Dit is intussen veranderd: mijn macbook toont een volledig benut scherm, op native resolutie.
En hij puft er zelfs niet bij.
En ik kan eindelijk mijn Aperture ten volle benutten: beelden selecteren op een kleine portable is eenvoudig, ze bewerken gaan echter stukken gemakkelijker op een deftig scherm.
Waar vroeger mijn portable haperde op de bestanden, gaat nu ook dit fantastisch snel.
Ook syncen is een fluitje van een cent geworden: we hebben enkele usb hard disks aan onze Airport Extreme gehangen, en Time Machine doet zijn backups zonder ik er moet over nadenken.
Mijn iPhone dock (vroeger een heel gedoe om te syncen) hangt nu gewoon aan het scherm, en als ik thuis kom, de macbook aansluiten en de iPhone in de dock steek, synct alles dadelijk en perfect.
Waar ik vroeger weken asynchroon achterliep met de iPhone, kan ik nu telkens op de laatste info aan.
Mijn iPhone is bijgevolg ook eindelijk de perfecte agenda geworden.
Voor mij is deze set up schitterend: op locatie werken is perfect te doen: het 13inch scherm voldoet meer dan voldoende. Het is soms lastig als je in photoshop of dreamweaver al je paletten niet kan openzetten, maar echt last heb ik daar niet van.
Thuis heb je een echte workstation, een desktop solution die werkt.
Ik ben ervan overtuigd da de nieuwe iMacs sneller zullen werken dan deze 2.4ghz MacBook. En dat je grotere harde schijven kan hebben. Of meer ram. Grafische snelheid dus.
Want in praktische snelheid kan je niet op tegen de combo macbook + scherm.
Toegegeven, het is de zwaarte versie met 4gig ram in, en een 500gb harde schijf, us op zich een vrij zwaar machien toch...
Tenzij dan met de MacbookPro + scherm.
Maar die oplossing leek mij niet interessant, want te groot.
De nadelen: tot nu toe slechts twee dingen:
- als je van laptop naar scherm verbindt of het scherm loskoppelt, dan verandert je desktop (de daaropgeplaatste documenten staan anders gerangschikt). Je moet met andere woorden steeds al je schermen juist zetten. Een geheugen waarin staat 'op klein scherm toon je dit zo en op groot scherm zo' zou ideaal zijn. Ik vermoed dat zoiets nog komt.
- Als je de iPhone aansluit, springt iTunes steeds actief en ipv klein te blijven, vergroot het scherm en springt het naar de voorgrond. Irritant. (Misschien is dit wel een setting die ik nog niet ken..)
(Een ander nadeel was de sleepfunctie die haperde op de macbook, maar met de recente firmware update lijkt dit van de baan.)
Voor de rest: een absolute aanrader.
En ik vermoed dat ik niet de enigste ben die er zo over denkt.
Mijn setup voor de nieuwsgierigen:
Een macbook 2.4 ghz met 4gig ram, met zelf geplaatste samsung 500gb harde schijf (voor 113 euro koop je die, kost minder dan de 320 van apple zelf, en is poepsimpel in installatie)
Het 24inch scherm (led)
Airport Extreme met 3 harde schijven eraan, waarvan 1tje voor TimeMachine is voorzien.
Een bamboo tablet (A6 formaat) als muis om mijn pols te verlichten
Een usb keyboard (omdat dat een volledige number pad op staat)
iPhone 1gen 16gb. Unlocked met PwngeTool. (En neen, geen data abonnement meer: het marcheerde allesbehalve bij Proximus, en was veel te duur voor wat ik kreeg.)
Posted on January 26, 2009
Digg this | Add to Delicious | Technorati reactions | Permalink | Comments (3)
Gaza
Lezers van dit blog weten dat ik een paar jaar in het buitenland doorgebracht heb.
Een studie was het excuus, de echte reden: nieuwsgierigheid en het verlangen om te begrijpen.
En het vast te leggen in foto's.
Vandaag is mijn visie op fotografie lichtjes gewijzigd: ik wil veel minder 'tonen' en veel meer 'vragen'.
Los daarvan: 2.5 jaar Israel en bezette gebieden leverden me een genuanceerd(er) beeld op van de situatie. De dingen waren niet zwart-wit, en ook vandaag geef ik Louis Michel gelijk met zijn uitspraak 'Hamas is een terreurorganisatie'. Wat noem je anders een organisatie die kinderen als levende bommen uitstuurt, die raketten plaatst in moskeeën, en in plaats van een goed gevecht aan te gaan, schuilt terwijl de bevolking sterft, en erna , over de doden heen, de overwinning uitroept.
Langs de andere kant (met respect voor alle vrienden die ik heb in Israel): de actie die Israel ondernam in Gaza is op geen enkele manier goed te keuren. Een dodental dat zo uit proportie is, en het feit dat vandaag de tunnels opnieuw gebouwd worden zeggen genoeg. En meest van al: de raketten die Hamas afvuurden, reden van het offensief van Israël, bleven gewoon verder regenen in Shderot en omgeving.
Welke man/regering kan zo een aanval uitroepen? Verantwoordelijk zijn voor honderden doden, velen kinderen, en tegelijk zijn belangrijkste doelen missen. En zelfs daar vanonder komen. De UN dringt niet aan op een onderzoek, en het vertrouwen in de Israelische premier steeg in de peilingen.
Hoe kan men mensen ervan overtuigen dat kinderen terroristen zijn, en tegelijk niet wezenlijk beseffen dat men daar zelf schuld aan heeft?
Het drama in Dendermonde is onbeschrijfelijk erg, het opmerkelijkste in mijn ogen is 'het systeem' dat zich de afgelopen dagen moeiteloos in gang heeft gezet: terwijl alles gebeurde, de hulpdiensten en de nagenoeg voortreffelijke uitvoering van het noodplan. De verdeling van de kindjes naar de verschillende ziekenhuizen. De acute verzorging van de gewonden. De manier waarop de hulpdiensten omgingen met de ouders en de slachtoffers. De manier waarop de procureur de info verspreidt naar de media. De info naar de ouders, correct en voornaam: zij wisten dingen eerder dan de pers, en terecht.
Slachtofferhulp die al op bezoek gaat bij de getroffen families, en de aan het drama ontsnapte families. Scholen die verwerkingsmomenten houden. Stille optochten.
(Daarnaast iets minder mooi: de aasgieren van de pers.
Een Bart Van Belle die zelf de vraag lanceert in zijn eigen krant 'Laat ons dit verwerken'.)
Cru om te vergelijken: wie vangt de kinderen op in Gaza?
Hoe wordt je (zelf)moordenaar?
Met die onwezenlijke vraag wandelde ik destijds rond in de bezette gebieden, en ik heb het er talloze keren over gehad met Yasser, een vriend. Wie ze waren. Hij vertelde me terecht dat niemand dat begrijpt. Niet kan vatten.
Toen ik in Gaza rondliep, mensen hun huizen vernietigd zag, de toestand waarin ze leefden, de manier waarop ze getergd werden aan de checkpoints, en hoe ze nodeloos uren werden opgehouden aan grensovergangen, het feit dat alle grenzen dicht waren en alles via Israel naar binnen diende geïmporteerd, begreep ik het wel.
Beeld je jezelf in een landstrip in van een paar 100 vierkante km, 1.5 miljoen mensen, 41,3%! werkloosheidsgraad, een inflatie van 11,5%, constante controles, moeilijke leefomstandigheden, nauwelijks importmogelijkheden, een electriciteitsproductie van 130.000 kwh tov een verbruik van 230.000 (dus import van electriciteit, maar geen geld om het te betalen), muren langs 3 kanten en een zee waar je niet in mag. Geen paspoort om hieruit te geraken.
Dan kom je tot wanhopige antwoorden.
Of je graaft jezelf een tunnel...
De tunnels in Gaza dienen niet enkel om wapens te smokkelen. Ze dienen vooral om goederen te smokkelen, eetwaren, sigaretten, en zelfs leeuwen...
Ze worden vaak gegraven door kleine jongens, omdat die gemakkelijker manoevreren door smalle gaten.
De tunnels zijn er omdat Israel Gaza het niet toelaat om een haven (lucht of zee) te hebben.
Alles dient op elke manier langs Israel te passeren (om wapensmokkel te vermijden), wat extra kosten betekent, of zoals nu, geen import omdat Israel dit niet toelaat.
You create your own enemy.
Het (democratisch) verkozen Hamas werd verkozen om een aantal redenen.
Economische maken er zeker deel van uit: toen in 2005 Israel zijn settlements uit Gaza haalde, en hun serres achterlieten aan de Palestijnen, was er hoop op een economische groei. Het werd echter al snel duidelijk dat Israel geen betere export voorwaarden zou toelaten, noch een haven om de goederen uit te voeren.
You create your own enemy.
Ik vrees dat in de afgelopen weken Israel meer terroristen heeft gecreëerd dan gedood...
Noam Chomsky vertelt een pak zinnige dingen (dan wel zeer uitgesproken) over Gaza.
Lees ook vooral de CIA Factbook als spiekbrief.
(Tx Lama voor de Chomsky tip)
Posted on January 26, 2009
Digg this | Add to Delicious | Technorati reactions | Permalink | Comments (0)
Misplaatst..
Dankuwel Bart Van Belle, dat u, als journalist, oproept tot rust in de media.
Mensen die overal aangesproken worden, vragen hoe ze ermee omgaan. Dramatische begeleidende teksten.
Persoonlijke berichtjes op Netlog die plots een nieuwsitem worden en in een klas voor de camera worden voorgelezen. Een meisje dat na talloze telefoontjes wellicht toegeeft en een interview doet aan de de tv. Vertelt dat het niet de bedoeling was dat haar Netlog bericht op tv kwam.
Uitdrukkelijk vraagt om gerust gelaten te worden.
De procureur die meerdere malen het nieuws, door journalisten doorgegeven, rechtzet.
Is dit journalistiek?
Update: Mijn grootmoeder verwijst in de comments naar de familie van de moordenaar, evenals John. Terecht.
Pieter verwijst naar het interview met de dokter en het ziekenhuispersoneel. Over de schreef. Ook voor mij.
Ik heb 4 keer getwijfeld of ik het bovenstaande zou publiceren, ik heb andere screenshots niet gekozen. Ik heb alle clips van de vrt doorlopen om te begrijpen waar ik me aan ergerde: de tone of voice, de manier waarop de journalisten zich gedroegen, onnodige vragen stelden, en het drama enkel verergerden.
Ze gaan een stap te ver. Het is geen berichtgeving meer, het is azen op nieuws, en het zelf maken.
Het is vooral zeer erg pijnlijk en respectloos voor de slachtoffers (en daarmee ook de familie van Kim)
Wat me het meest van al stoort is de sensatiebeluste berichtgeving. Bekijk dit clipje en verwonder u erover: de titel is 'Vermoorde Kim de Gelder een bejaarde vrouw' waarbij later in het interview gewoon wordt gezegd 'Kim De Gelder pleegde al eerder een moord'.
Sinds wanneer kan een journaliste dit zeggen? De procureur spreekt van 'een verband' tussen de moorden. Hij stelt niet dat Kim de moordenaar is. Later zal de advocaat ook zeggen dat Kim de moord ontkent. Intussen deed het gerecht een oproep naar eventuele tips omtrent deze moord. Maw, er is nog een onderzoek bezig.
Of Kim al dan niet de dader is van die andere moord is iets wat door een rechtbank zal bepaald worden, en niet door de media.
Men is pas schuldig wanneer zijn schuld bewezen is, niet ervoor...
Ik hoop dat nieuwsdiensten en kranten zich bezinnen, en achteraf ook durven evalueren.
Posted on January 26, 2009
Digg this | Add to Delicious | Technorati reactions | Permalink | Comments (6)
Jaja 't is hier stil
't Is hier stil als mijn grootmoeder belt om te vragen of ik wel nog leef, want dat er niets nieuws meer op 'mijne siete' komt...
De realiteit is een beetje anders: het is hier hectisch druk, met leuke opdrachten voor web, en daarnaast is mijn heropgeleefde goesting voor fotografie blijkbaar niet in dovemansoren gevallen, met enkel foto-opdrachten als resultaat. (Zo moet dat zijn ;) )
En dus is er gewoon een pak minder tijd om hier vanalles neer te pennen.
Weet dat er wel nog een en ander op til staat, want mijn lief en ik hebben elkaar gevonden in een sideproject dat nogal wat voeten in de aarde heeft (en eigenlijk helemaal geen side project is).
En daar hoort natuurlijk een website bij...
Maar meer wanneer het lijstje opdrachten hier (met veel plezier) afgewerkt geraakt.
Posted on January 30, 2009
Digg this | Add to Delicious | Technorati reactions | Permalink | Comments (1)
