« Ramadan Feast | Main | SNOWblog.net: Formerly known as Snow in Jerusalem »

Wereld

Eerst reikt je wereld niet verder dan het kleine bed waarin je ligt, waarna het de kamer wordt, en eens je kan stappen je de deur opent naar de volgende kamer.
Ik herinner me de zaterdagen wanneer we uitgingen, naar Herne, het een boogscheut ver.
Het leven niet groter dan enkele dorpen klein.
Met nu en dan een reis naar zonnige oorden, of helderwitte sneeuw. Vakantie.

Intussen is de wereld mijn dorp.
Kan ik lopen doorheen steden aan de andere kant van de wereld, en er herinneringen hebben die verder reiken dan vakantie
Er vrienden hebben.
Of een thuis.

Allemaal opgeslagen in de bibliotheek in mijn hoofd.
In een grote kaart die helemaal niets meer vandoen heeft met een wereldbol.
Want mijn kaart is meer dan een blad vol blauwe vlakken of groen, mijn kaart is een verwrongen papiertje, een vod, met hier en daar kleine krabbels, telefoonnummers haastig opgeschreven. En afstanden die anders gemeten worden dan meters of kilometres, maar in tijd. In het aantal bussen dat ik nam van de ene plaats naar de andere, steden worden dorpen of wereldsteden naargelang de tijd die ik er spendeerde. Autostrades lijnen tussen verschillende plaatsen, routes naar nowhere of het onderweg zijn naar mezelf.
Soms al liftend, soms in een bus, soms in de open lucht op een motor met een mooie dame achterop.

En mensen, dagen vol met mensen, die je lastig vallen of knuffelen, die met je praten, of schreeuwen. Die zwijgen. En later verdwijnen. Soms terugkomen, soms blijven.
Soms je bed verwarmen, soms je hart.
Soms schimmen zijn van wat ze ooit konden zijn, of waren geweest, soms je wereld oplichten.

Licht, lichter lichtst.

Posted on November 30, 2003
in Limit of my knowledge

Digg this | Add to Delicious | Technorati reactions | Permalink | Comments (0)