Bedenkingen

Sleutel

Er is niets mooiers dan een sleutel zolang men niet weet waarop hij past

Maeterlinck

Leven in Belgie

Waar gebeurd.

Moeder tegen 8-jarige dochter:
Liefje neem maar wat je wil. Je moet niet op de prijzen letten. Wel op de calorieen.’
Dochter na een tijdje:
Die calorieen staan niet op de kaart mama.’

(Wat vooraf ging en volgde: een schrijnend gesprek dat een psycholoog best zou typeren als ‘Hoe praat je je dochter een complex aan’…)

Fictieve woorden

Getwijfelde letters

Mijn vingers schuiven over het toetsenbord,
zacht, als langs je huid.
Weer aarzel ik woorden en twijfel ik letters.
Dat ik wou dat je lijf
dit toetsenbord was
en ik woorden op je schreef

Als ik later met de delete knop
alles langzaam wis
tintelt je lijf
nog zachtjes na.

Bedenkingen

Gedachte

Het is niet moeilijk te goochelen met mooie woorden, of woordenkennis te etaleren, of eloquent te zijn.
Het zijn de woorden die we uiteindelijk niet zeggen, bang om het evenwicht te breken, die tellen.

Fictieve woorden

Mist

Je legt mijn hand in je zij
Jouw hand op mij

Je beweegt langzaam de stilte
onder een ritme van woorden
waarvan het hoogtepunt
pas veel later zal komen.

Tot uiteindelijk
Jouw lippen op mijn mond
Mijn woorden verstomt.

Fictieve woorden

Rechttoe

Ik ben bang om in je ogen te kijken
en in de eerlijkheid van jouw blik
een andere ik
gespiegeld te zien.

Dat ik niet ben
wie je van me maakt.
Niet verdien
me door jouw ogen te zien.

Dat ik jouw dromen
verstrooi en jou versnipper,
en mijn spiegels
slechts scherven zijn
waar jouw schoonheid
zich aan snijdt.

En dat me dat spijt.

Fictieve woorden

Gent, kop en hart, ge zijt een schone stad

Gent, kop en hart, ge zijt een schone stad

Vanochtend vroeg had ge u in een wit kleed gestoken,
en de klokken laten luiden.
Ge had me gewekt zoals alleen gij dat kunt.
In verwondering.

En toen ik me later in uw straten was gaan verdwalen,
waart ge me van overal beginnen kietelen,
en weer had ge me misleid,
en weer vroeg ik me af welke kanten van u ik nog niet kende.

Dat ge me telkens weer verbaast, wou ik u zeggen.
Dat ge zo oud zijt en toch zo jong.
En dat iedereen die u kent niet anders kan dan
houden van.

Het witte kleed was van uw lijf gegleden
en tot water vergaan
en ik aanschouwde uw naaktheid.
terwijl gij mij kuste met zonnestralen.

Ik was een van uw minnaars geworden.
Jaren geleden al.
En terwijl gij glimlachend lucht
langs mijn wangen blies
wist ik dat ik dat altijd zou blijven.

Fictieve woorden

Zachten

Langzaam zachten je contouren
Vervagen je scherpe trekken
tot je wordt
wie je nooit was.

Langzamer verdwijnt je blik
op oneindig gericht
tot er niet meer is
wat er nooit was.

Bedenkingen

Naast.

Ik mis de jij
naast mij
zeldzame momenten
lang.

Fictieve woorden

Koningsblauw

Ik was op zoek gegaan naar adjectieven,
aarzelend, struikelend over de letters.
Dat jouw ogen niet gewoon blauw, of hemels waren,
noch diep als de oceanen, maar als een meer,
waar, als ik goed keek, ik in dreef.

Ik keek hoe het koningsblauw langzaam
het bassin vulde met woorden,
en zich later, kilometers verder,
vermomd als wolken over je zou uitstorten.