Categorie: Bedenkingen

Naakte waarheid
Liggend tussen de lakens
verborgen in een waas van
onverwijld verlangen
kent ze haar naaktheid niet
dromend onder de dekens
ontsnappend aan de onbetwijfelde
lichtheid van het bestaan
bekent ze haar waarheid niet.

Verlang haar diepste
zijn te kennen
te beminnen
zet m’n zinnen
in d’r gedachten
glimlach
tracht dankbaarheid
te kijken
en minder verlangend
weet mezelf
mij te zijn
weet haar haar
te laten

Soms denk ik
aan hoe ze daar staat
Hoe ze aarzelend opkijkt
en zegt dat ze van me houdt

En hoe dan ik
terugkruip in de eenzaamheid
Daar overtuigd dingen denk
maar uiteindelijk toch zwijg.

Mensen knuffelen elkaar veel te weinig.

Je slaat met lieve woorden.
Ik duw je zachtheid weg,
en later jou uit mijn gedachten.

Louter en alleen uit
zelfverdediging.

Ik veins stilte.
Slik mijn woorden

Ik verdwijn geruidsloos
Verzwijg woordenboeken

Doe alsof jouw stem me niet raakt
en jouw woorden als lucht langs me heen gaan.

Alsof.

Elke beweging
lijkt een dans
waarin we voorzichtig
langs elkaar strijken.

Je hand langs mijn arm,
mijn voet tussen jouw benen,
De lucht langs ons gezicht.
De kus ergens hangend.

Zo wandelen we door de tijd.
Zo praten we ook.
Langsheen.

Enkel onze ogen
blijven hangen,
sleuren elkaar naar
de dieptes
van ons verlangen.

Link

De dronken racist knikte enhousiast toen de geimmigreerde Turk zich in hun gesprek mengde.
Dat het homohuwelijk een waanidee was, en dat de wet deed alsof er hen rechten werden toegekend, maar dat dat niet zo was.
En dan dat maar goed was zo.

Ze keken elkaar aan, glimlachten, en kankerden verder.

Zou het dat een encounter jouw lymbisch systeem uit equilibrum brengt?